Cannes 2012 - dzień jedenasty: to bardzo męski świat

Data:

MUD
reż. Jeff Nichols
Konkurs Główny

Jeff Nichols na pewno zaskoczył wszystkich, mających w pamięci jego poprzednie filmy, bo tym razem pokusił się o fabułę bardzo klasyczną, bez zaskakujących momentów zwrotnych, bez rozsadzającego zakończenia. „Mud” to historia nawiązująca do książek Marka Twaina – oto dwaj chłopcy w tajemnicy przed najbliższymi pomagają zbiegowi wydostać starą łódź wiszącą na drzewie, by ten mógł na niej uciec przed policją i żądną zemsty rodziną mężczyzny, którego zabił, broniąc swojej ukochanej. Dla nastolatków, szczególnie dla obserwującego rozpad małżeństwa własnych rodziców Ellisa, całe przedsięwzięcie ma być (i będzie) lekcją odpowiedzialności i dojrzałości – zgodnie z logiką filmów typu coming-of-age. Nichols w „Mud” zabłysnął jednak niezwykłą precyzją w budowaniu postaci – każdy bohater, który pojawia się na ekranie dłużej niż 5 minut, ma swoje własne, indywidualne rysy psychologiczne, precyzyjnie zdefiniowane w kontekście sensu i przekazu całej historii (szczególnie tym razem u Nicholsa drugoplanowa postać grana przez Michaela Shannona to mały majstersztyk). Ciekawy jest także świat, jaki stworzył reżyser. To na wskroś męska rzeczywistość, zdefiniowana przez rywalizację, brutalność, przyjaźń czy lojalność, w której kobiety pełnią rolę fatalistycznych istot, rozczarowujących swoimi wyborami życiowymi i przysparzającymi mężczyzną głównie bólu i cierpienia.

Ocena: swojskie 6.5/10


V TUMANE
reż. Siergiej Łoźnica
Konkurs Główny

Jest rok 1942. Na białoruskich ziemiach okrutnie panoszą się niemieckie wojska, toczy się wojna. Podporządkowane nazistom lokalne służby porządkowe więzią czterech pracowników kolei, którzy spontanicznie postanowili zdemolować część torów, by wykoleić niemiecki transport. Trzech z nich zostanie powieszonych, jeden z aresztu wyjdzie wolny. Od razu padają oskarżenia o kolaborację, mężczyzna twierdzi, że nawet własna żona ma wątpliwości i „patrzy na niego inaczej”. Suszenia nie protestuje, gdy dwóch przedstawicieli partyzantki przyjdzie wykonać na nim wyrok śmierci za zdradę. Wpadają jednak w zasadzkę, Kolia, który miał wykonać wyrok zostaje ciężko ranny, drugi z żołnierzy w porę ucieknie z miejsca ostrzału. Pozostawiony z rannym towarzyszem Suszenia będzie musiał dokonać najważniejszego wyboru – zdecydować się na ucieczkę czy podjąć próbę walki o zachowanie godności w obliczu niemalże niemożliwych do odparcia niesłusznych zarzutów o kolaborację z okupantem. Minimalistyczny dramat Łoźnicy rozgrywa się w dzikiej, leśnej scenerii, wojna jest ledwie obecnym abstraktem, unoszącym się jak mgła nad codziennym, ludzkim życiem. Cała dramaturgia filmu opiera się na zdawkowych dialogach, prostych gestach, obskurnej scenerii – nazwać tempo filmu powolnym to i tak zbyt wiele. Łoźnica wpisuje do „We mgle” ważne pytania o zachowanie człowieczeństwa w najtrudniejszych sytuacjach, w najcięższych momentach i dostaje za to canneńskie FIPRESCI w roku 2012.

Ocena: powolne 6/10


RENOIR
reż. Gilles Bourdos
Un Certain Regards

Nieskomplikowany biopic o ostatnich latach życia Auguste’a Renoira, kiedy to niedołężny już malarz resztkami sił tworzył swoje ostatnie dzieła, w tym słynne „Kąpiące się” . Artysta w cieniu śmierci żony, myśląc o niepewnym losie walczących na froncie synach, zatrudnia nową modelkę – rudowłosą, atrakcyjną Deedee, która stanie się głównym źródłem inspiracji u schyłku życia geniusza. Najciekawsze w filmie nie są jednak ostatnie lata Renoira-malarza, ale geneza filmowej kariery jego syna, Jeana. Deedee to w rzeczywistości pierwsza żona reżysera, Catherine Hessling, z którą nakręcił kilka filmów niemych. Potem ich drogi się rozeszły, była żona Jeana Renoira porzuciła aktorstwo, dekady później umierając praktycznie w biedzie, zaś jej dawny kochanek stał się jedną z ikon kinematografii XX wieku. Tego w filmie oczywiście nie ma, ale właśnie to, co nieobecne w „Renoirze” Bourdosa wydaje mi się najbardziej fascynujące.

Ocena: malownicze 5.5/10


THERESE DESQUEYROUX
reż. Claude Miller
Film zamknięcia (poza konkursem)

Wyjątkowo mało kobieca Audrey Tatou w roli tytułowej bohaterki ekranizacji psychologicznego romansu Francois Mauriaca. Therese, silna wolnomyślicielka o zdecydowanych poglądach, pragnąc zdusić w sobie nonkonformizm, wychodzi za mąż za brata swojej przyjaciółki. Czując się jednak uwięziona w życiu obyczajowych konwenansów, stateczności i pozorów, korzysta ze spontanicznie pojawiającej się okazji i truje męża jego lekarstwami. Jej czyny wychodzą jednak na jaw, lecz by uniknąć skandalu rodzina postanawia zatuszować sprawę, zaś z Therese zrobić biernego wykonawcę ról, do jakich będzie jej potrzebować. Szkoda, że z niezły, psychologiczny tekst o niezależnej kobiecie uwięzionej w pułapce rodzinnej hipokryzji przetworzono na krytykę konformistycznego, zakłamanego stylu życia ówczesnej epoki. Głównej bohaterce nie nadano dostatecznie wyrazistych rysów, które miał jej literacki pierwowzór, przez co ekranizacja książki Mauriaca idzie bardziej w kierunku filmowego bryku niż kreatywnej adaptacji. Claude Miller nie doczekał canneńskiej premiery swojego filmu. Reżyser zmarł półtora miesiąca temu.

Ocena: szkolne 5.5/10

***

Ranking filmowy po całym festiwalu:

1. Beasts Of The Southern Wild, reż. Behn Zeitlin
2. Amour, reż. Michael Haneke
3. Laurence, Anyways, reż. Xavier Dolan
4. Holy Motors, reż. Leos Carax
5. Mud, reż. Jeff Nichols
6. On The Road, reż. Walter Salles
7. Io e Te, reż. Bernardo Bertolucci
8. Jagten, reż. Thomas Vinterberg
9. The Angels’ Share, reż. Ken Loach
10. Elefante Blanco, reż. Pablo Trapero
11. The King Of Pigs, reż. Sang-ho Yeun
12. Like Someone In Love, reż. Abbas Kiarostami
13. No, reż. Pablo Larraín
14. Moonrise Kingdom, reż. Wes Anderson
15. La Pirogue, reż. Moussa Touré
16. Broken, reż. Rufus Norris
17. V Tumane, reż. Siergiej Łoźnica
18. Post Tenebras Lux, reż. Carlos Reygadas
19. In Another Country, reż. Sang-soo Hong
20. De Rouille et D’os, reż. Jacques Audiard
21. Killing Them Softly, reż. Adrew Dominik
22. Reality, reż. Matteo Garrone
23. Cosmopolis, reż. David Cronenberg
24. Renoir, reż. Gilles Bourdos
25. Thérèse Desqueyroux, reż. Claure Miller
26. Niebezpieczne Związki, reż. Jin-ho Hur
27. Lawless, reż. John Hillcoat
28. Dupa Dealuri, reż. Cristian Mungiu
29. La Noche de Enfrente, reż. Raul Ruiz
30. The Sapphires, reż. Wayne Blair
31. Paradies: Liebie, reż. Ulrich Seidl
32. Dracula 3D, reż. Dario Argento
33. The Taste Of Money, reż. Sang-soo Im
34. God’s Neighbors, reż. Meni Yaesh
35. Despues de Lucia, reż. Michel Franco
36. Antiviral, reż. Brandon Cronenberg
37. Vous n'avez Encore Rien Vu, reż. Alain Resnais
38. Ai To Makoto, reż. Takashi Miike

Komentarz związany z nagrodami i dotyczący festiwalu ogólnie zamieszczę już w nadchodzącym wydaniu Filmradaru.Sub bbnautFlash_FSCommand(ByVal command, ByVal args)
call bbnautFlash_DoFSCommand(command, args)
end sub
Sub bbnautFlash_FSCommand(ByVal command, ByVal args)
call bbnautFlash_DoFSCommand(command, args)
end sub

http://filmaster.pl/film/renoir/
http://filmaster.pl/film/therese-desqueyroux/

Szkoda, że polscy dystrybutorzy traktują Nicholsa po macoszemu. Chyba sobie daruję czekanie, aż "Take Shelter" wejdzie do kin.

Dodaj komentarz